چند سال پیش بود ... یه روزی احساس کردم باید یه جا واسه گفتن حرفهام پیدا کنم... اومدم و این خونه رو ساختم ... کم کم با همسایه هام آشنا شدم ... دوستای خیلی خوبی پیدا کردم ... اونقدی که رابطمون از حالت مجازی حتی خارج شد ...

و حالا بعد از حدود 3.5 سال ... توی سن 27 سالگی و نزدیک نو شدن سال ... می خوام برم ...

نمی دونم دائمی یا موقتی ... اما می دونم که تو این زمان کمی باید دور شم ... شاید یه روز اومدم ... با یه عالمه حرف تازه ...

قول می دم مدام همتون رو بخونم :) ... اگه کاری هم باهام داشتین همین جا کامنت بذارین :) ... هر چند وقت یه بار چک می کنم :)

همتون رو دوست دارم :) به همتون عادت کردم ... عید همتون هم پیشاپیش مبارک :) سالی پر از عشق و شادی و سلامتی داشته باشین :) مواظب خودتون باشین عسلیا بووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووس ... خداحافظ

تولدم بوود :) 27 سالگی فوووووووووووت!

-ازخستگی چشام باز نمی شه ! شب همگی بخیر :دی

با توام  ...
ای لنگر تسکین !
ای تکان موجهای دل !
ای آرامش ساحل !

با توام ...

جایزه اسکا.ر رو هم که که گرفتیم  دلخوشی کوچیک بعدیمون چی می تونه باشه ... ؟!

-آدمی به همین امیدهای کوچک است که زنده می ماند ... 

بعد اوون وخت من با چه عقل و تصوری امسال دوباره کنکور شرکت کردم !!!!   :-|

پ.ن (4 اسفند!)

- عسلیا ! من فعلا اینترنت ندارم خیلی ... اگه کامنت نمی ذارم دلیل سر زدنم نیست ... با موبایل خیلی مشکله  :( ....

- برای عزیزترین و مهربون ترین آقای گرگ دنیا که با اینکه مدتهاست نیست ولی نبودنش خوشحالم می کنه ... که همین نبودنش ثابت می کنه شاید لااقل گرگ ها سر حرف ها و عقایدشون می مونن :)

دهه ی تولدت مبارک :) :دی

- امیدوارم سال های سال در کنار همسر دوست داشتنیت سلامت و خندون باشین :) و خیلی زود 3 تایی شدنتون ( و زودتر 9 تایی شدن :دی ) رو جشن بگیرین :)

- ممنون برای همه ی بودنت هات :) ... تاثیری فراموش نشدنی تو یه دوره از زندگیم گذاشتی :)

رفتم روی تراس .... فندک و زدم و ... تا آخر سوختنش رو تماشا کردم ... 

سالگرد آشناییمون بوود .... (چهارمی البته!)

تمووووم شد .... یه چیزی کم شد ... یه چیزی که خیلی سنگین بوود ... سبک شدم انگار ....

فقط کاش از سرمای هوا باشه که هنوز دارم می لرزم  ..... 

* کار نیمه تموم پست "صد و دهم" تموم شد ....